Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΝΙΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΣ ΕΓΙΝΕ 90 ΕΤΩΝ...16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1935..

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΝΙΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΣ ΕΓΙΝΕ 90 ΕΤΩΝ...16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1935..Γεννήθηκα στη Δεσκάτη Γρεβενών...Μόλις τελείωσα το σχολείο, έφυγα από το χωριό...Πάντα ήξερα ότι θα γίνω ηθοποιός. Τα πράγματα βέβαια τότε, ήταν πολύ δύσκολα γιατί είχες να ανταγωνιστείς τεράστια ονόματα...Τότε που βγήκα εγώ, ήταν ο Λογοθετίδης, ο Αυλωνίτης, ο Φωτόπουλος, ο Σταυρίδης, ο Ηλιόπουλος, ο Χατζηχρήστος, που να περάσεις εσύ;...Όμως, ήταν αξιοκρατικός ο ανταγωνισμός...Ήμουν στο θέατρο Μινώα κι έπαιζα μια κωμωδία του Ψαθά, με τον Ορέστη Μακρή, τον Γιάννη Γκιωνάκη κι άλλους συναδέλφους, και ήρθε ο Παντελής Βούλγαρης, ο νυν μεγάλος σκηνοθέτης που ήταν τότε βοηθός του Ντίνου Δημόπουλου, και μου λέει:

''Έρχεσαι να κάνεις αύριο ένα γύρισμα;'' και του απαντώ ''Έρχομαι''.

Μου λέει: ''Έχεις κουστούμι;''

''Έχω'' του απαντώ.

''Ε, τότε βάλε ένα κουστουμάκι καλό κι έλα να κάνεις ένα γύρισμα''.

Και πάω και ήταν γύρισμα για την ταινία '' Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης'',

που συνοδεύω τη Νίτσα Μαρούδα

και κάνω στην ταβέρνα τον καυγά με τον Παπαμιχαήλ.

Έτσι ξεκίνησα στον κινηματογράφο.

Καμιά φορά, όταν παίζονται στην τηλεόραση, βλέπω τις ταινίες μου

και λέω, θα μπορούσα να έπαιζα καλύτερα ή να έκανα μια προσθήκη

αλλά γενικά δεν τις βλέπω, δεν είμαι ματαιόδοξος.

Μια καλή ταινία με καλό σενάριο που ξεχωρίζω ήταν

''Η Κόμισσα της Φάμπρικας'' που για την εποχή της ήταν πολύ ποιοτική.

Ξεχωρίζω επίσης,

το ''Στραβόξυλο'' και τη ''Νεράιδα και το Παλικάρι''.

''Ευχαριστώ'' θα έλεγα στον Ντίνο Δημόπουλο

- όσες ταινίες έκανα στον Φίνο ήταν του Δημόπουλου -

και στον Γιάννη Γκιωνάκη με τον οποίο έκανα την πρώτη μου επιτυχία στο θέατρο...Ήμουν νέος και μου εμπιστεύτηκε έναν πολύ βασικό ρόλο.Και φυσικά στην Αλίκη, με την οποία έκανα

πολλές επιτυχίες και στο θέατρο και στον κινηματογράφο.

Έφαγα γλυκό ψωμί από την Αλίκη.Γενικά με τους πιο πολλούς είχα πολλή καλή συνεργασία.Όταν σέβεσαι σε σέβονται και περνάς πολύ ωραία.Υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από την ανταπόκριση του κόσμου;

Ο ηθοποιός μπορεί να παίζει και τζάμπα,

αρκεί να έχει ανταπόκριση από τον κόσμο και να έχει σωστό κοινό κάτω.

Στο θέατρο

ότι και να κάνει ο σκηνοθέτης, ο ηθοποιός είναι που καθαρίζει,

ενώ στον κινηματογράφο είναι το αντίθετο.

Εκεί το number one είναι ο σκηνοθέτης και ο μοντέρ.

Γι' αυτό πολύ ωραίοι ηθοποιοί του κινηματογράφου που ήταν σταρ,

στο θέατρο δεν έκαναν μεγάλη καριέρα, γιατί εκεί δίνεις εξετάσεις.

Διότι αν πεις το αστείο και δεν του αρέσει, σε κοιτάει σαν να λέει:

''τι μας λες...''

Χτυπάει μέσα στα κόκαλα το βλέμμα του θεατή.

Αγάπησα την υποκριτική.

Οι ρόλοι και οι άνθρωποι που συνεργάστηκα

μου έδωσαν μια σωστή ισορροπία στη ζωή μου.

Πέρασα πολύ ωραία.

Έχω ωραίες αναμνήσεις και τις αναπολώ.

Μπήκα στο θέατρο καθαρός κι έφυγα πεντακάθαρος.

Έβγαλα χρήματα αλλά δούλεψα και πολύ.

Φτιάχτηκα και σπούδασα τα παιδιά μου.

Νίκος Τσούκας.Γεννήθηκα στη Δεσκάτη Γρεβενών...Μόλις τελείωσα το σχολείο, έφυγα από το χωριό...Πάντα ήξερα ότι θα γίνω ηθοποιός. Τα πράγματα βέβαια τότε, ήταν πολύ δύσκολα γιατί είχες να ανταγωνιστείς τεράστια ονόματα...Τότε που βγήκα εγώ, ήταν ο Λογοθετίδης, ο Αυλωνίτης, ο Φωτόπουλος, ο Σταυρίδης, ο Ηλιόπουλος, ο Χατζηχρήστος, που να περάσεις εσύ;...Όμως, ήταν αξιοκρατικός ο ανταγωνισμός...Ήμουν στο θέατρο Μινώα κι έπαιζα μια κωμωδία του Ψαθά, με τον Ορέστη Μακρή, τον Γιάννη Γκιωνάκη κι άλλους συναδέλφους, και ήρθε ο Παντελής Βούλγαρης, ο νυν μεγάλος σκηνοθέτης που ήταν τότε βοηθός του Ντίνου Δημόπουλου, και μου λέει:

''Έρχεσαι να κάνεις αύριο ένα γύρισμα;'' και του απαντώ ''Έρχομαι''.

Μου λέει: ''Έχεις κουστούμι;''

''Έχω'' του απαντώ.

''Ε, τότε βάλε ένα κουστουμάκι καλό κι έλα να κάνεις ένα γύρισμα''.

Και πάω και ήταν γύρισμα για την ταινία '' Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης'',

που συνοδεύω τη Νίτσα Μαρούδα

και κάνω στην ταβέρνα τον καυγά με τον Παπαμιχαήλ.

Έτσι ξεκίνησα στον κινηματογράφο.

Καμιά φορά, όταν παίζονται στην τηλεόραση, βλέπω τις ταινίες μου

και λέω, θα μπορούσα να έπαιζα καλύτερα ή να έκανα μια προσθήκη

αλλά γενικά δεν τις βλέπω, δεν είμαι ματαιόδοξος.

Μια καλή ταινία με καλό σενάριο που ξεχωρίζω ήταν

''Η Κόμισσα της Φάμπρικας'' που για την εποχή της ήταν πολύ ποιοτική.

Ξεχωρίζω επίσης,

το ''Στραβόξυλο'' και τη ''Νεράιδα και το Παλικάρι''.

''Ευχαριστώ'' θα έλεγα στον Ντίνο Δημόπουλο

- όσες ταινίες έκανα στον Φίνο ήταν του Δημόπουλου -

και στον Γιάννη Γκιωνάκη με τον οποίο έκανα την πρώτη μου επιτυχία στο θέατρο...Ήμουν νέος και μου εμπιστεύτηκε έναν πολύ βασικό ρόλο.Και φυσικά στην Αλίκη, με την οποία έκανα

πολλές επιτυχίες και στο θέατρο και στον κινηματογράφο.

Έφαγα γλυκό ψωμί από την Αλίκη.Γενικά με τους πιο πολλούς είχα πολλή καλή συνεργασία.Όταν σέβεσαι σε σέβονται και περνάς πολύ ωραία.Υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή από την ανταπόκριση του κόσμου;

Ο ηθοποιός μπορεί να παίζει και τζάμπα,

αρκεί να έχει ανταπόκριση από τον κόσμο και να έχει σωστό κοινό κάτω.

Στο θέατρο

ότι και να κάνει ο σκηνοθέτης, ο ηθοποιός είναι που καθαρίζει,

ενώ στον κινηματογράφο είναι το αντίθετο.

Εκεί το number one είναι ο σκηνοθέτης και ο μοντέρ.

Γι' αυτό πολύ ωραίοι ηθοποιοί του κινηματογράφου που ήταν σταρ,

στο θέατρο δεν έκαναν μεγάλη καριέρα, γιατί εκεί δίνεις εξετάσεις.

Διότι αν πεις το αστείο και δεν του αρέσει, σε κοιτάει σαν να λέει:

''τι μας λες...''

Χτυπάει μέσα στα κόκαλα το βλέμμα του θεατή.

Αγάπησα την υποκριτική.

Οι ρόλοι και οι άνθρωποι που συνεργάστηκα

μου έδωσαν μια σωστή ισορροπία στη ζωή μου.

Πέρασα πολύ ωραία.

Έχω ωραίες αναμνήσεις και τις αναπολώ.

Μπήκα στο θέατρο καθαρός κι έφυγα πεντακάθαρος.

Έβγαλα χρήματα αλλά δούλεψα και πολύ.

Φτιάχτηκα και σπούδασα τα παιδιά μου.