ΠΥΡΡΟΣ ΔΗΜΑΣ - ''ΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ''... Φαντάζομαι ότι το Υπουργείο Πολιτισμού θα δώσει μερικά εκατομμύρια ευρώ ως επιδότηση για την συγκεκριμένη ταινία, όπως έπραξε και στην περίπτωση του Αντετοκούμπο..!!...Για την ζωή του Αγίου Παϊσίου και του Ιωάννη Καποδίστρια, ούτε ένα ευρώ...Βασικά δεν έχουμε καταλάβει ακόμα πως από το ΠΑΣΟΚ που σε ανέδειξε κατεληξες στη ΝΔ. Όπου φυσάει ο άνεμος και εσύ...Αυτά τα "πρότυπα" βλέπουν τα νέα παιδιά και δεν θέλουν να ακούν για πολιτική!...Ο Πύρρος Δήμας ετοιμάζει ταινία για τη ζωή του, ενώ όπως αποκάλυψε θα παίξει και ο ίδιος σε αυτή... «Αυτή τη στιγμή έχουμε συμφωνήσει με τον κύριο Καραγιάννη, θέλει να κάνει κάτι πολύ ωραίο και για ένα χρονικό διάστημα θα δουλέψουμε πάνω στο σενάριο για να μπορούμε να είμαστε έτοιμοι για τα γυρίσματα»...«Δεν ξέρω πότε θα είναι έτοιμο. Είναι μια ωραία ιδέα. Δεν με εξέπληξε. Πάντα είχα στο μυαλό μου ότι ήθελα να γυρίσω μια ταινία της ζωής μου. Είναι η φάση των παιδικών μου χρόνων στη Χειμμάρα, είναι τα Ολυμπιακά μετάλλια. Έχει πολλά πράγματα. Η ζωή μου είναι πολύ γεμάτη».
«Κάποια πράγματα θα υπάρχουν και από την προσωπική μου ζωή. Αλλά πιο πολύ θα εστιάσουμε στον αγώνα και την προσπάθεια που κάναμε για να φτάσουμε εδώ που είμαστε σήμερα»...«Είμαστε πολύ μακριά. Υπάρχουν παιδιά που κάνουν άρση βαρών που τα λατρεύω και μου αρέσουν. Έχω κάποιες εικόνες. Θα παίξω κι εγώ σε κάποιες σκηνές στο τέλος»...«Μας έχει τρελάνει. Η μικρή είναι απίστευτη. Κάθε μέρα που περνάει είναι ένα άλλο παιδί, κάνει καινούργια πράγματα. Για πρώτη φορά δεν το χάνω, είμαι εκεί. Ξέρεις, δεν γυρνάνε πίσω αυτά».
«Ξέρεις, έχασα πολλά από τα παιδιά μου και αυτά τα πράγματα δεν γυρνάνε πίσω. Και το μόνο που μετανιώνω από όλη αυτήν την καριέρα είναι αυτό, ότι έχασα στιγμές από τα παιδιά μου που δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω»...«Τότε, φαντάσου, στη Νέα Σμύρνη, που θυμάμαι εγώ, ξεκίνησαν να μπαίνουν οι πρώτες πόρτες ασφαλείας. Δεν υπήρχαν μέχρι τότε, μιλάμε για το ’91. Έμπαινα στο σούπερ μάρκετ, γυρνούσαν όλοι και έλεγαν «πρόσεξε τον αυτόν, έχε το νου σου». Σίγουρα το είχαμε λίγο αυτό το «φρέσκο». Με πείραζε πάρα πολύ. Θυμάμαι ότι έμπαινα στα λεωφορεία και κρατούσα και τα δύο χέρια, όχι με το ένα χέρι, για να μην φοβούνται τις τσέπες τους γιατί όλοι κοιτιόντουσαν μεταξύ τους να μην τους αρπάξω το πορτοφόλι»...«Γίνονταν όμως, συνέβαινε, γιατί τότε είχαν ανοίξει τα σύνορα και οι φυλακές και είχαν έρθει εδώ πολλοί επικίνδυνοι άνθρωποι. Οπότε ήταν λογικό ο κόσμος να φοβάται και μαζί με τα ξερά καίγονταν και τα χλωρά, έτυχε να μας παίρνει η μπάλα όλους μας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.