35 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΜΙΝΩΤΗ....

 35 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΜΙΝΩΤΗ....Σαν σήμερα, στις 11 Νοεμβρίου 1990, έφυγε από τη ζωή ο Αλέξης Μινωτής, ένας από τους θεμελιωτές της θεατρικής μας παράδοσης, μια μορφή που μετουσίωσε τη σκηνή σε ιερό χώρο...Η στεντόρεια φωνή του έμοιαζε να αντηχεί μέσα από τους αιώνες και η παρουσία του επιβαλλόταν χωρίς προσπάθεια...Από τον «Οιδίποδα» ως τον «Βασιλιά Ληρ», οι ρόλοι του έγιναν παραδείγματα υποκριτικής ακρίβειας και ψυχικής δύναμης...Η σχέση του με τον λόγο υπήρξε σχεδόν ιερή, κάθε λέξη αποκτούσε βάρος, κάθε παύση γινόταν μέρος της αλήθειας του.

Ως σκηνοθέτης, ανέδειξε το θέατρο σε πράξη γνώσης και ευθύνης. Με τις σκηνοθεσίες του στο Εθνικό Θέατρο και στην Επίδαυρο διαμόρφωσε ένα ύφος που ένωσε το αρχαίο με το σύγχρονο, τον λόγο με την εικόνα, το πάθος με τη λογική.

Είδε στο αρχαίο δράμα όχι ένα μουσειακό απολίθωμα, αλλά έναν καθρέφτη της εποχής μας.

Η κοινή του πορεία με την Κατίνα Παξινού υπήρξε κεφάλαιο μοναδικό στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου, δύο καλλιτέχνες που συνδύασαν το ταλέντο με το μέτρο, τη φλόγα με τη σκέψη.

Ο Αλέξης Μινωτής δεν ήταν μόνο μεγάλος ηθοποιός, ήταν δάσκαλος του λόγου, ποιητής της σιωπής και αρχιτέκτονας του θεάτρου.

Τριάντα πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, η παρουσία του παραμένει ζωντανή, κάθε φορά που ένας νέος ηθοποιός ανεβαίνει στη σκηνή με σεβασμό, γνώση και πίστη στη «θρησκεία» του θεάτρου.