Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΦΟΥΡΚΑ ΚΑΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ!...

 Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΦΟΥΡΚΑ ΚΑΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ!...Η συνέντευξη εγινε στο σπίτι της Άννας Βίσση, ένα σπίτι που, όπως ξεκαθαρίζει, παραμένει κοινό τους: «Δεν είναι μόνο το σπίτι της Άννας Βίσση. Είναι από κοινού. Είναι το σπίτι μας. Απλά δεν μένω εγώ πια εδώ, μένει η Άννα. Το χτίσαμε μαζί από το μηδέν»...«Το μόνο που με ενδιέφερε τότε ήταν αν είναι ωραία γκόμενα»... «Όταν χωρίσαμε, εντελώς τρελός εγώ, μιλάμε για δέσιμο. Σε φάση καταθλιπτική, μανιακή, υστερική, ό,τι θες!...Εκτός τόπου και χρόνου. Μείναμε άφραγκοι, χωρίσαμε, μαλώσαμε και δεν ήθελα να τη βλέπω. “Σκοτωθήκαμε”»...«Μου έλεγαν ότι είμαι σατανιστής και εγώ τους έλεγα “είστε ηλίθιοι. Αν ήμουν κάτι, δεν θα ήμουν σατανιστής, αλλά ο ίδιος ο Σατανάς”»...«Ήμουν επιρρεπής στο αντικανονικό από μικρό παιδί. Βαριόμουν πάρα πολύ γρήγορα. Με θυμάμαι να τρώω φύλλα και να κάνω παρέα με ένα αγόρι που είχε σύνδρομο Down και τον έλεγαν Μηνά. Μπορεί να μην ήμουν λανθάνουσα περίπτωση σκύλου και να έτρωγα τα φύλλα. Τώρα δεν τρώω ούτε φύλλα ούτε φίλους»...Θυμήθηκε, επίσης, τη στιγμή που για πρώτη φορά μπήκε σε εκκλησία με τη μητέρα του και αρνήθηκε να κάνει τον σταυρό του. «Με πήρανε τα γέλια, γιατί ήταν γελοίο. Τότε γεννιόταν ο Καρβέλας. Με έβγαλε έξω από την εκκλησία, εκεί ήταν πιο ωραία»... «Ήμουν ένα τίποτα, λογικό να μη μου δώσουν σημασία. Αλλά μετά είδα ότι φλέρταραν έναν τύπο, επειδή έπαιζε πιάνο στο πάρτι και ήταν πιο χάλια αυτός από μένα»...«Άνοιξα το πιάνο και άρχισα να ακούω μια μελωδία. Σε μισή ώρα έπαιζα ένα κομμάτι και με ρώτησε η θεία μου αν ξέρω να παίζω πιάνο. Άκουγα μέσα στο μυαλό μου μια μελωδία και έγραψα κλασική μουσική, σαν να το έγραψε ο Σοπέν»...«Ο δικηγόρος που με εκπροσωπούσε δεν ήταν καλός και έτσι τον έπαυσα μέσα στο δικαστήριο. Εμένα με ένοιαζε να κερδίσω τη δίκη και το έκανα»..