ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ - ''ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ''..

 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ - ''ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ''...Δεν είμαι καθόλου η ηλικία μου. Άλλη είναι η ηλικία της ταυτότητας και άλλη είναι η ηλικία που αισθάνομαι. Εγώ αισθάνομαι νέος. Μόνο αν κοιταχτώ στον καθρέφτη βλέπω την ηλικία μου. Τώρα που σας μιλώ, που δεν τον βλέπω τον εαυτό μου, βλέπω έναν 45άρη. Ας πω 55 να είμαι πιο σωστός...Αυτό είναι μέσα στο DNA, έτσι είμαι γεννημένος. Δεν είμαι από αυτούς τους ανθρώπους...Ούτε το καλάμι να καβαλήσω. Ούτε να νομίζω ότι είμαι ο Λόρενς Ολίβιε, γιατί δεν είμαι. Νομίζω ότι είμαι ένας απλός καλός άνθρωπος. Αυτό νομίζω για τον εαυτό μου και γι' αυτό με συμπαθούν. Και αυτό που με τρελαίνει από χαρά είναι ότι με συμπαθούν πάρα πολύ οι νέοι. Και όχι ως τοτέμ, όχι ως μούμια. Ως έναν δικό τους άνθρωπο. Κατ' αρχάς το πρώτο πράγμα που κόβω είναι τον πληθυντικό. Δεν μου αρέσει να μου μιλούν στον πληθυντικό και αυτό αμέσως κατεβάζει την ηλικία μου. Αμέσως. Αλλά και η συμπεριφορά μου είναι τέτοια που είμαι φίλος με πάρα πολλούς νέους ηθοποιούς. Είναι αυτό που λέω ότι τους πίνω το αίμα με το καλαμάκι και διατηρούμαι εγώ νέος.

Στις ημέρες της μεγάλης δόξας με το «Δις εξαμαρτείν», που γινόταν ο χαμός θα μπορούσα και εγώ να κάνω δικό μου θίασο. Ήταν πάρα πολύ εύκολο εκείνη την εποχή. Είχα και έχω καλές σχέσεις με τη Μεντή, με τη Μίρκα Παπακωσταντίνου, με την αείμνηστη Αννα Παναγιωτοπούλου, που είμαστε ίδια γενιά περίπου. Θα μου ήταν πολύ εύκολο. Δεν το έκανα, γιατί δεν θεώρησα ότι είμαι ικανός να ηγούμαι θιάσου. Παρόλο που τα τελευταία χρόνια, επειδή παίζω σε θιάσους μάλλον είμαι ο επικεφαλής αλλά δεν είμαι αυτός που τους συγκροτεί τους θιάσους. Ισως γιατί είμαι και πολύ ευθυνόφοβος. Πάντως καλάμι, όχι, δεν έχω καβαλήσει ποτέ.